Bulutlardan indi umutlarım
Azaldı ve tükendi mutluluklarım
Direnerek yıkılmak böyle miymiş
Severken unutmak böyle miymiş
Esmiyor rüzgarlar gönül bahçemde
Çoğalıyor karanlık her seferinde
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta