Sen gündelik işlerinde beni unuturken,
ben tüm ömrümü sana adadım.
Kızdım bunun için kendime.
Yine kendimi ikna ettim;
Kızma! Hayat ondan ibaret diye...
Böyle olmalıydı sevda. Ben böyle bildim.
Sen her sustuğunda, ben en kolaya yenildim.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta