Gece kaplar kasvetli örtüsüyle şehrimi
Yıldızlara sûretler giydirir
Gölgeleri isimlendiririm
Gözlerimin lâl ışıklarında kaybolur
Kabuk bağlamış yaralarımın izleri
Sabahı dar eden kabusların korkusu
Uçuklatırken gündüzlerimi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta