Denizleri kırmızıya boyadım
Güneşin batışındaki renkte kaybolan
Bir bulutun gözyaşlarıyla
Rüzgarları siyaha boyadım
Gecenin çığlığında kopan
Bir dağın haykırışlarıyla
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Renkten renge girmediği sürece insan
Özündeki rengi bulur birgün
Tebriklee
Kalemine sağlık Kadir kardeşim
Dilinize sağlık
şiirinizi
beğeni ile okudum
Çok doğru.. insan bir de
kendisini keşfedebilse..
Yetersiz kalıyoruz.
Gayet güzel olmuş
TEBRİKLER SAYIN DEMİRÇELİK
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta