Denizleri kırmızıya boyadım
Güneşin batışındaki renkte kaybolan
Bir bulutun gözyaşlarıyla
Rüzgarları siyaha boyadım
Gecenin çığlığında kopan
Bir dağın haykırışlarıyla
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Renkten renge girmediği sürece insan
Özündeki rengi bulur birgün
Tebriklee
Kalemine sağlık Kadir kardeşim
Dilinize sağlık
şiirinizi
beğeni ile okudum
Çok doğru.. insan bir de
kendisini keşfedebilse..
Yetersiz kalıyoruz.
Gayet güzel olmuş
TEBRİKLER SAYIN DEMİRÇELİK
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta