Sırtında tahtadan kocaman bir sandık
Eli yüzü boya içinde
Üstü başı yırtık sökük
Morarmış çorapsız ayakları
Boyacı çocuk
Yaşı henüz dokuz yada on
Yüreği ağzında bir çocuk
Gibi alırken kalemi elime
Beceriksiz, acemi ve olasıya
Yapayalnızım her defasında
Bu sonuncu olsun diyorum
Devamını Oku
Gibi alırken kalemi elime
Beceriksiz, acemi ve olasıya
Yapayalnızım her defasında
Bu sonuncu olsun diyorum




bazı şiirler susturur beni...kendini yaşatırken..bu şiir de onlardan biriydi işte..
susar ve hüznümü yaşarım...
tebriklerimle..
Boyacı Çocuk ------------
Düzen kim, Düzülen kim? Sosyal adaletten bi'haber boyacı çocukla bir sohbet sonrası
-------------------
insanlar renkli gazozlar içmeli,
ben kapaklarını toplarım...
herkes iskarpin giymeli,
ben de boyarım;
badem yağlı çift cilalı...
sobalarda doğalgaz değil,
odun, kömür yanmalı;
ben ve arkadaşlarım kolay taşımalı...
kıyılarda daha çok villa,
villalar'da;
yaşıtım çocukların
boyacılara acıyan anneleri olmalı.
çocuklarının eski elbiselerini
ve oyuncaklarını,
bir torbaya koymalı;
torbayı da bana uzatmalı...
İnsanlar çok gazete okumalı,
okyunca yırtıp atmamalı;
bana bırakmalı...
'Amca sahi gaste vereyim mi?”;
”Bak, bunların hepsi anaşist!
Bunlar da ‘Tinerci’
hepsi de vurulmalı!'
....../Yavuz Nufel //
Yüreğinize sağlık Umut Gül
Sevgiler...
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta