Gönül sarayımın sen şehzâdesi Boyabat
Soğuk sularının bir bâdesi bile hayat
Doyum olmaz tâze ayranına lâkin heyhât
Gurbet eldeyim,yasaklandı bana seyahat
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ne güzel Boyabat özlemi anlatılmış. Kısacık sözle kocaman bir ifade. İçinde yürek sızısı gurbeti de..
Harika bir anlatım. Tebriklerimle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta