İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Önce çocuk gibi azarlıyorsun.
Sonra gelip başımı okşuyorsun.
Kâh fırtına, dolu olup vuruyorsun.
Kâh durulup, koynumda uyuyorsun.
Hem yaralar açıyorsun, kanatırcasına.
Hem de merhem sürüyorsun sızlatırcasına.
Öyle bir senfoni çalıyorsun ki kulaklarımda.
Doğuruyorsun beni baştan ninnilerle.
Sonrada öldürüyorsun beni musalla taşında ağıtlarla.
Güzel bir çalışma harika dizeler kutlarım saygılarımla
çok güzel bir şiir.
sevgilerimle kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 42 tane yorum bulunmakta