O sesi duydum yine
Hayat ve yaşamak kavramları canlandı
Elektriksizlik vardı camlarda
Neşesiz bir buğu kaplamış yaprakları
Fırtınada evini taşıyanların yorgunluğu var üzerimde
Bir el uzansa diyorum yıldızların arasından
Çekip alsa, sürüklese beni amacıma
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta