Gençliğimi hebâ ettim bir hiç uğruna.
Acınacak bir hale düştüm sevgilim.
Bu ahvâlim bir gün dokunurmu gururuna.
Gördüm yine rüyamda, tutuldu dilim.
Seni görünce, uçar gibiyim sevinçten.
Korkulacak bişey yok, hep aynı ben işte.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta