Boşuna Güvenmişim Bazı Şeylere

İnsan nereye gider
Bu müfsit muhitte
Nereye gider bu yolun sonu
Bilemedim
Düşündüm, ağladım içim içim
Fakat hiç mi hiç anlamadım
Neden yaşamak bu denli ağır bir yük oldu
Omuzlarımı büken ve
Taa iliklerime kadar işleyen

İnsan nereye gider
Topraksız, zeminsiz bir dünyada
Yıkılan binalarda nedir
Ezilen
İnsan mı insanlık mı
Anlayamadım
Yaşamak ne ağır şeymiş meğer
Beton yığınlarının altında
Aç, susuz ve umutsuz
Ölmek ne acı şeymiş meğer

Boşuna güvenmişim bazı şeylere
Mesela devlete, paraya ve akrabalara
Çığlıklarımı duyan yok
Soğuk ve karanlık gecelerde
Ölümü isteyip de ölememek
Ne garip şey
Çaresizlik ne acı şey
Zemheri Şubatında
Adıyaman'da, Malatya'da, Maraş'ta, Hatay'da, Diyarbakır'da ve Adana'da...