Mecnunun çöllerde, Ferhat’ın dağda,
Çağları aşması boşuna değil.
Gönülden, gönül’e kurulan bağda,
Meçhûle koşması boşuna değil.
Çünkü her devirde dertliler olmuş;
Çünkü her devirde goncalar solmuş;
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta