Kınalı bir gelindi eskiden geçmişimiz
Kirlendi yüzümüzden akan alın terimiz
Ne ün kaldı gülecek ne de sahici gülüş
Yerleri öpedursun ağlayan mirasımız
Denizler bile küstü kirlenmiş içimize
Dalgalar kırbaç olup şakladı yüzümüze
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta