Hayatın ortasında öylece durur bakar,
Arada uğrayan birkaç kargayla laflar.
En yakın dostudur dişlek bir tarla faresi,
Güzellikleri kemirir durur hilkat garibesi.
Sızım sızım sızlanır başladı mı soğuklar,
Güneşi gördüğünde etrafa caka satar.
Duyulmaz hiç o bahçede bülbüllerin sesi,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




OL Onurlu babam/di babasindan miràs alan soz dem/ini
edip derdi er daim;oglum oglum oglum.!aç gozlerini
bostanina da olsa ...
sakin korkuluk etme bul var olu bir okuzun kellesini
..........
bostanin bir yerine kazigi ile dikerken dehle gitsin
...zamana sarilanlari ile insan kilifina girenlerini
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta