Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Anne bu evladını toprağından bile tanır...Duyarlı yüreğinize sağlık...
“Sabah yakın değil mi?” diye soruyordu Mecbure İnal Bosna’ya Ağıt isimli kitabında. Anne olmanın ne demek olduğunu o kitabı okurken anlamıştım…
Rabbim annelere evlat acısı yaşatmasın!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta