Ağlıyorum
tutamıyorlar gözyaşlarıımı
gözleri yok
ağlamıyorlar
ben duyuyorum
tam takır kuruluklarını
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




'' Emegine sağlık dost yağlı ipleri gecirmeyelim bunu yapanla çok oldu biz kendimize yapmayalım günü gelince onlar yine yapar...yitmiş ansanlığı bulmak zor okadar zorki insan tanımak ve gercek dost bulmak...insan gibi insan olanlar nerede...sevgiler...
susuyorum
bulut resmi gösteriyorlar
yağmurları yok
yeşeremiyorlar
ben tekmeleniyorum
yağlı ipleri boynumda
dört bir yana dağılıyor çiçeklerim
gülümsüyorum
elleri yok
çoğalamıyorlar
ben arıyorum
yitmiş gerçek insanlığı '''
Ali Asker Çataltaş
işte Nil...işte ben...işte hayata asabi bakışımızdaki gerçek...
dört bir yana dağılıyor çiçeklerim
gülümsüyorum
elleri yok
çoğalamıyorlar
ben arıyorum
yitmiş gerçek insanlığı
Nilgün hanım arayın emin olun daha içimizde çok iyiler var...
saygı ve muhabbetlerimle...
harika bir şiir...tebrikler...
İnsanlığa sahip çıkacak birileri olmazsa daha çok ararız sevgili dost.
Duyarlı yüreğinizi kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta