Artik dost bildiklerimi düşman ettim.
Düşmanımı dost eyledim,
Dünya kapılarını kitledim açmıyorum.
Cünkü karanlıklar bile korkutmuyor.
Gündüzler kabul etmiyor beni,
Isyanlarımdan dertlerimden bıkmışlar,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta