Kim bilir bir gün inşa ederiz bulutların üzerine düşlerden bir kule
Tanrının gözlerinden düştüm kanatsız umutsuz hiçliğin tam ortasında bi yere
ne yerim var ne bir adım kim olduğumu anlamadan kimsesizliğe alıştım
hayatım tanrının avucunda yumru yumru buruşturulup dünya denen çöplüğe atılmış
beni fazla düşünme varlığım birilerine iyi gelir fakat yokluğum hiç hissedilmez
gözlerime bakma orda sen varsın kendini benden görme
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta