Kim bilir bir gün inşa ederiz bulutların üzerine düşlerden bir kule
Tanrının gözlerinden düştüm kanatsız umutsuz hiçliğin tam ortasında bi yere
ne yerim var ne bir adım kim olduğumu anlamadan kimsesizliğe alıştım
hayatım tanrının avucunda yumru yumru buruşturulup dünya denen çöplüğe atılmış
beni fazla düşünme varlığım birilerine iyi gelir fakat yokluğum hiç hissedilmez
gözlerime bakma orda sen varsın kendini benden görme
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta