Oturmuşum koltuğa
Odam sessiz,
Pencereme yansıyan ışıkların gölgesi hakim,
Dışardan gelen sesler de olmasa hani
Yalnızlığım tavan yapacak.
Arabalarının asfaltta çıkarttığı gürültüler,
Kısık kısık gelen dım tıs dım tıs müzik sesleri,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta