Boşluk; karanlık, rutubetli, kötü kokan bir boşluk.
İnandıklarını öldürüp atmışlar inanlar.
Kötü kokulu, çürük cesetlere dönüşmüş inanılanlar.
Modası geçmiş umutlar, rengi pembeden griye dönüşmüş hayaller falan.
Hani sayım yapsan, yoklama alsan "burada" diyebilecek hiçbir şeyin olmadığı kalabalık bir boşluk.
Her ihanetten ve hayal kırıklığından sonra nüfus daha da artıyor.
Ölü tanrılar da var burada ve onların katilleri peygamberler de.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta