Ben bu hayatta ne hasretleri gömdüm yüreğime gezdiğim izlere bir bir acılarımı gömdüm.Seni bana hatırlatan her anıma sensiz bir iz bırakmaya yemin ettim.
Mecburdum ama bu yürüdüğüm yollara tekrar geri dönmeye sensizliğe yürümeye kendimli umut ekmeye geri dönmeye mecburdum.
Ve yol ve umutlar işte önümde
Kocaman bir hayatın başlayan öyküsünde ilerliyorum.
Sen hayatımdaki KADINDIN ya şimdi
KOCAMAN bir boşluksun bulamıyorum HAYATI SENDE
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta