Ben bu hayatta ne hasretleri gömdüm yüreğime gezdiğim izlere bir bir acılarımı gömdüm.Seni bana hatırlatan her anıma sensiz bir iz bırakmaya yemin ettim.
Mecburdum ama bu yürüdüğüm yollara tekrar geri dönmeye sensizliğe yürümeye kendimli umut ekmeye geri dönmeye mecburdum.
Ve yol ve umutlar işte önümde
Kocaman bir hayatın başlayan öyküsünde ilerliyorum.
Sen hayatımdaki KADINDIN ya şimdi
KOCAMAN bir boşluksun bulamıyorum HAYATI SENDE
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta