Güneş görmeyen bir pencerenin kenarına koyulmuş çiçek gibiyim.
Sahibi tarafından unutulan.
Sigara tutmaktan sararmış parmak uçlarıyla köklerine tutunmaya çalışan.
Kapı önlerine koyulmuş eski ve yırtık ayakkabılardan diğer tekini kaybetmiş gibi farksız ve yalnızım
Artık huzur veren renklerim siyaha daha yakın.
Eskisi gibi de renkli görünmüyorum dışardan, içim gece, içim zindan.
kalbim eskisinden daha kırılgan.
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta