Sen gidince kendimi, boşlukta buldum.
Sanki kırılmıştı, paramparçaydı kanadım-kolum.
Gözyaşlarımı damla damla yüreğime doldurdum,
Dertlerimle birlikte, okyanuslarda boğuldum.
Ne farkı var ki İbn-i Sina’nın okyanustan,
Çünkü yüzme bilmeyenler, boğuluyorlar korkusundan.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
