Taş, toprak, çiçek ve kum,
Her şey ölüme mahkum.
Mesajla dolu uykum,
Yanımda Münker Nekir.
Göz koyup seçtiklerim,
Yiyip ve içtiklerim,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrikler... İlk tam puan benden...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta