İstemeden var oldum, istemeden yok olacağım.
Zaten isteyerek ne oluyor ki bu hayatta!
Olduğum ile olmadığım arasında bir yerde
Hayallerim ile hayatın beni benzettiği bir yerde bir boşluk gibiyim.
Dolduramadığım, doldurmama izin vermedikleri o boşluktayım.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Aslında en değerlisi o "boşluk..."
Hani en gözde şehirde bir "arsa" kadar!
Yeşili,
Havası,
Suyu ve ve manzarası ile,
Bir mirastır aynı zamanda,
Bizden geriye kalan o "boşluk..."
Tebrikler düşünen şiire, değerli kardeşime...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta