Kamil Mürşid ararsan, hiç arama boşuna!
Çok aradı bu fakir, pek gitmedi hoşuna.
En sonunda öğrendi, kitap, Sünnetmiş Mürşid;
Dedim; oku onları ve taç et sen başına!
Riayet et takvaya, bırak türlü memnuyu!
Her daima kork Hak’tan, terk et cümle kem huyu!
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta