Boşa Çevrilen Yüzler Şiiri - Sadık Kocabaş

💔 Boşa Çevrilen Yüzler

Soframızda yer açtığım gölgeler,
Bu diyardan göçmen oldu, ayrıldı.
Mademki yel esti, uçtu belgeler,
Ben hissemi sele saldım, neyleyim.

Sizin yaranıza tuzu basanlar makbul,
Gizli hançerini kuşanıp gelen makbul.
Yaralı parmağı kökünden kesenler makbul,
Ben yaramı kendim sardım, neyleyim.

Sizin uğrunuzda geçti gençliğim,
Gözümden silindi, bitti kardeşliğim.
Kırdınız gönlümü, doldu boşluğum,
Bir can borcum vardı, verdim, neyleyim.

Kalemsiz şair der ki susmaz bu feryat,
Ya toprak kokusudur ya zengin murat.
Şöhreti üç kuruşluk etsin şu sanat,
Ben bu perdeyi gönülle serdim neyleyim…