Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kapanınca bir bir onca kapılar yüzüne,
Anladın ki güvenilmez her dostun sözüne, ...
İnsanın her zaman güvenebileceği birileri olmalı yoksa hayat çekilmez olurdu.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta