Çalan saatin ardından
her sabah
umutla kalkmak
Aralayıp bir perdeyi
usulca sokağa bakmak.
Birde gün
doğmuşsa o gün
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sabaha ve güneşe.., şükürler olsun..
Her gün bir yığınumutla karşıladıkları için bizi..
Yüreğinize sağlık bu güzel şiir için..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta