Ufukta ne huzur, nede vuslat var,
Ümidim, güneşin, battığı yerde.
Yol vermez karşımda, çelikten duvar.
Kimbilir, ne zaman, nasıl ve nerde,
Hangi dönemeçte, kesişir yollar.
Kalkarmı gözümün, önünden perde......
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




çok güzel ve anlamlı bir hece şiiri.kutlarım kaleminizi tebrik ederim gerçekten ustaca yazılmış bir şiir.
saygılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta