Ufukta ne huzur, nede vuslat var,
Ümidim, güneşin, battığı yerde.
Yol vermez karşımda, çelikten duvar.
Kimbilir, ne zaman, nasıl ve nerde,
Hangi dönemeçte, kesişir yollar.
Kalkarmı gözümün, önünden perde......
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




çok güzel ve anlamlı bir hece şiiri.kutlarım kaleminizi tebrik ederim gerçekten ustaca yazılmış bir şiir.
saygılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta