Vurduğum tekmelerde dinledim,boş tenekeleri.
Yorulduğum gün çağırdım,ayrı yoldan gidenleri.
Rüzgarlarda gördüm,öfkeyle boğuşan gölgeleri.
Göz yaşımla doldu tenekeler,susturdu öfkeleri.
Seyretmek ne kadar acı,ağlayan nemli gözleri.
Yuvarlanan çileleridir yaşlı gözlerimin kirpikleri.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta