Sen bir nehir olsaydın ;
Çağlarken bir menekşe görseydin,
Rengi ilgini çekseydi, hoşlansaydın.
Her gün "Seni seviyorum" diyerek akıp geçseydin,
Seviyorum demeyi hiç eksik etmeseydin,
Ama bir damla su vermeseydin menekşeye!
Menekşe dört gün sonra boynunu eğseydi !
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta