Bir koridorun en ucundaki boş sandalye kadar yalnız kalbim
Sahipsiz ve çizik; eskimiş ve yırtık
Acımasızca isimlerini kazımışlar üzerime
Boş rezerve bir sandalye benim yüreğim
Sahibini biliyor umarsızca istiyor sadece onu
Sevmenin sadece istemek olmadığını bilerekten
Dayanıyor onsuzluğa her saniyenin dönüşünde
Kan ter içinde gece
Kan ter içinde her yanım
Her yanım bu gece vurgun içinde
Kurşun yemişim, sürgün yemişim
Bu sana ilk gelişim
Vur emriyle düşmüşüm kapına
Devamını Oku
Kan ter içinde her yanım
Her yanım bu gece vurgun içinde
Kurşun yemişim, sürgün yemişim
Bu sana ilk gelişim
Vur emriyle düşmüşüm kapına




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta