Bir koridorun en ucundaki boş sandalye kadar yalnız kalbim
Sahipsiz ve çizik; eskimiş ve yırtık
Acımasızca isimlerini kazımışlar üzerime
Boş rezerve bir sandalye benim yüreğim
Sahibini biliyor umarsızca istiyor sadece onu
Sevmenin sadece istemek olmadığını bilerekten
Dayanıyor onsuzluğa her saniyenin dönüşünde
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta