Bir koridorun en ucundaki boş sandalye kadar yalnız kalbim
Sahipsiz ve çizik; eskimiş ve yırtık
Acımasızca isimlerini kazımışlar üzerime
Boş rezerve bir sandalye benim yüreğim
Sahibini biliyor umarsızca istiyor sadece onu
Sevmenin sadece istemek olmadığını bilerekten
Dayanıyor onsuzluğa her saniyenin dönüşünde
Kovalamayin beni yataga
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha
Devamını Oku
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta