Bir ölüm sessizliği vardı
Kendi ipiyle intihar ediyordu mum
Keman Kürtçe bir ağıt gibi haykırıyordu
Cenaze merasimi gibiydi kalabalık mekan
Masada iki sandalye iki kadeh
Kadehlerden biri yarımdı diğeri dolu
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta