Ama bu bos kollar benm kollarim
Bos kalmaya mahkum
Ve o utanmaz gözlerde
Benim gözleim
Cünki senin resimlerine bakiyolar
Cogaltiyor sigaramdaki hüzünü
Seni düsündükce icime cekiyorum
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta