Sofra kurulurken, gözüm dalıyor
Hüzünlü bakışlar, canı deliyor
Hasretin acısı, bizle kalıyor
Kimse bu yaraya, merhem olmadı
Giden gitti ama, yeri dolmadı.
Başköşe boş kaldı, minderi duruyor
Sessizlik her gece, saati kuruyor
Yokluğun bizlere, soru soruyor
Beklenen misafir, çıkıp gelmedi
Giden gitti ama, yeri dolmadı.
Sanki bir şakaydı, bu gelir geçer
Ecel şerbetini, herkesler içer
Kader tarlasını, melekler biçer
Küstüm dünyaya, yüzüm artık gülmedi
Giden gitti ama, yeri dolmadı.
Hatıra yükünü, omuzlar taşır
Yokluğu bu yaramı, yeniden kaşır
Acılar sel olup, boylardan aşır
Gözümden yaşları, kimse silmedi
Giden gitti ama, yeri dolmadı.
Köşektaş da yasta, boyun büküyor
Göklerden yağmurlar, yaşlar döküyor
Hasretin dişleri, canı söküyor
Kadir kıymetini, kimse bilmedi
Giden gitti ama, yeri dolmadı.
Kayıt Tarihi : 20.1.2026 19:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!