Odam çok soğuk
Ruhum ayrı köşede nefret kusmakta
Bedenimse hala sana ağlıyor...
Her damlamdan yansıyan biraz umut,
Her düşen damlamda yıkılıyor,
Omzuma yaslanıp kurduğumuz düşler,
Şimdiyse;
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta