Yalan mı bu dünya, bizleri bizden almış götürmüş her bir yere. Yaşandıkça; kısalan, daralan bir kaç rüya olan dünya.
Gelen gidiyor..Güzellikler soluyor.Hiç kimseye de yar olmuyor arkamızdan gülen bir dünya..Sonunda Toprak sarıyor yüzümüzü. Alnımızda yazı, sonunda anıları da silen dünya..
Yaşarken kimi şan diyor kimi şah diyor kimi para uğruna neler veriyor..Giderken cebi boş bir dünya.
Bildin mi seher vakti kapına gelen kimdi. Yansa da adlar içinde sana yanan kimdi. Vurdukça ses vermiş ziller,bu oyunu bilen kimdi. Yorulmuştur aşkla özü candan yâre Sen anlamazsın yalan dünya.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta