Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Adını gördüğümde, eski türk filmlerindeki sevdiğim şarkı geldi aklıma. Bir o kadar güzel şiirinizi de zevkle okukudum tebrikler
Ölüm gibiydi...
Ayrılık acısını çok hüzünlü dile getirmişsiniz.
Kutlarım saygıyla...Nurdan Ünsal
Tam da yorumum o olacaktı Mehmet bey Siz dip not yazmışsınız , çok güzeldi Tebrik ve saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta