Unuttuğumuzu zannettiğimiz şey
unutamadığımızmış
Bu yüzden tekken çift oldu gölgeler.
Elimden tutan bir hayalet,
boş bir el tutuyorum .
Deli sanıyorlar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güne bir sen bırakıyorum bir de gölgemi
Eşlik eder sahiden alır senligimi...
Güzel duygulu hassas yüreğinize sağlık Tebriklerimi sunuyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta