Her şey boş
Sınırsızca büyüyor, hiçlik.
Uzaklar ölüyor ya da ölüler uzaklaşıyor benden
Güneş etkilemiyor tenimi
Yağmur eritmiyor
Rüzgar çevremi dolaşıyor ürpertmeden tüylerimi.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




tükenirken çok şeyleri törpüler zaman..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta