sessiz odadayım simdi,
ne bir fısıltı var kulağıma gelen
nede bir ışık gözümü alan,
iki laf arasına laf sokuşturmaca oynuyorum kendi kendimle,
ta ki birinin pervasızlığı tutuncaya dek...
sessizliği bir el bozuyor,
ritmini hatırlıyorum küçüklüğümden,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta