dedim ki suretler belirsizleşti neden dedi
bir bavul içinde bir kukla bir ayna bir kitap var dedim
bu bavul bir yolculuk içinde zift ve çamur dolu baret
sadece 3 kişiyiz sadece 3,insanlık içinde bir o kadar zengini fakiri savaş isteyenleri
boşluğun üstünde yüzen ışıkların yitip gideni saydam olunca ekmeği körlükte iyice
aydınlanır his kalanı giderek kayboluyor, korkakça susarak da lacivert en güçlüsü zaten gölgeydi ormanda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta