Özlenen bir şehir vardı, dumanla kaplı
Ardımdaki yüzünün, son yansıması gibi.
Yorulmuştu artık koşturduğum yalanlar
Avuçlarımda bir tek külün tadı kaldı.
Tutunduğum o son dalım da kırılmış
Susan feryadımda yırtıldı göğüs kafesim
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta