İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Bir nevi tefekkür olan bu şiirinizin hikmeti, gizi içinde.
Durup düşünmek, sorgulamak lazım; benliğimizden hesap sorarak, cevabını bidiğimiz halde nedir bu ruh tembelliği sorusunu en adaletli vicdan terazisinde tartarak.
Dün bu güzel şiire görüşlerimi yazmaya çalışmıştım, fakat kayddemedim her defasında silindi.
Şiiri anlayarak mı yorum yaptım bilemiyorum.Şiirin fesefesini çözmek için sizin birikimlerinize vakıf olmak gerekir diye düşünüyorum. Sevginize emeğinize sağlık. İçten selamlar gönderiyorum esen kalın.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta