Alıp çıkar beni içinden yalnızlığın
Borcum olsun iyiliğine karşın
Bir miktar mutluluk yanında tebebsüm
Ellerin değsin demleneyim gözlerinin kahvesinde
Bir rüzgar essin sana getirsin utancı
Gözlerim bağlı bulur gelirim taşlı yolları aşıp
Rüzgar izlediğim izin olur
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta