Boncuk ve Çocukluk Şiiri - Ömer Duru

Bilinçaltı Denemesi

Boncuk ve Çocukluk

Yıllar var, bahçeli evimizde yaşardık,
Çocuktuk,
haylazdık biraz hızlı koşardık,
Ne elimiz dururdu
ne kavgamız bitti
Cahildik bilmedik,
sevmeyi de başardık

Annemin kışlığı,
Ekmek yaptığı tandır
Somunun içine peynir,
Pekmeze bandır
Acıkır eğilir,
vücudumuz da yandır
Bitmeden yenisi gelir,
çocuklar hazır.

Beyaz siyah köpeğimiz var
adı Boncuk
Su ile oynardık,
boncuk bize baloncuk
Mahalleden
üç beş arkadaş oyunumuz
Ulu ırmak'ta çıplak yüzer
fakir çocuk

Boncuk kaçardı
kimi zaman sokak sokak
Arada gelmezse arardık,
yollar toprak
Boncuk gelirdi
kuyruğu dikmiş, acıkmış
Ektiğimiz bahçe biter gerisi çorak

Korkarız kaybolunca
Boncuk gelmez
Belediyenin köpek avcısı
gezer vurur yemez
Bazen silah sesi gelir
köpek vururlar
Kimin köpeğini vursalar,
vurduk demez

Kime zararı var idi,
Boncuk gezerdi
Başka it gelse
zenciri kırar ezerdi
Bağlı vurmasın diye,
onlar bilirlerdi
O esarette sürekli,
candan bezerdi

Bir gün dediler
avcılar gelmiş arıyor
Başı boş köpekleri
yollarda vuruyor
Boncuk kayıp o gün
birlik olup aradık
Kaçan sahipsiz itlere
tuzak kuruyor

Duyduk ki bahçede bir köpek yatıyor
Yüreğime ateş düştü kalbim atıyor
Anne dedim hadi! elim elinde gittik
Boncuk yatmış yerde cansız bakıyor

Boncuklarında
dünyamızı gördük
Hayvana bağlanıp
hayatımızı ördük
Onunla oyunlar kurduk,
onsuz kördük
Hayvan demedik,
hakkı onlara da sunduk

Baktığım beslediğim ilk ve son köpek
Yemeği de kaldı günlerce tabak tabak
Çok ağladık ardından dua da okudum
Mezar yaptık bahçeye, taşı öbek öbek

Kaç, kaç kez oynadık
Boncuk ile rüyamda
Sevincim o idi
mezarı yakin değil ücrada.
Her sabah okula uğurlar,
Hep yanımızda
Daha hayvan sahibi olmadım
Ahirim dünyada